Dit is het onderwerp waarmee de diaconie het meest bekend is en waar het minst over gesproken wordt.
In een beleidsplan van een diaconie is het als volgt verwoord: "ln de gevallen waarin een beroep op de diaconie gedaan wordt om gemeenteleden materieel of financieel te ondersteunen, wordt steeds geprobeerd met discretie en zorgvuldigheid te handelen", Om deze redenen wordt niet zelden een groot beslag gelegd op de vergadertijd van de diaconie. In sommige gemeenten is dit opgelost door het instellen van een aparte commissie die de aanvragen om hulp zelfstandig bespreekt en afhandelt. Dit heeft tevens als voordeel dat de hulp die wordt gegeven slechts bij weinig mensen bekend is. Op beide manieren kan het doel bereikt worden. Het is belangrijk om voortdurend te bewaken of de behandeling van de diaconale ondersteuning (nog) efficiënter kan plaatsvinden met behoud van discretie en zorgvuldigheid.
Aan de andere kant is het voor de diakenen dikwijls moeilijk erachter te komen waar zich problemen voordoen. Bij een bank of op het gemeentehuis kan men anoniem naar binnen gaan voor een lening of om bijstand te vragen. Maar als de omgeving ziet dat ergens enkele malen door de diaconie een bezoek wordt gebracht, komt soms ongewild de geruchtenstroom op gang, hetgeen men wil voorkomen. De diakenen zijn te bekend in de gemeente. Het is nodig dat gemeenteleden hun diaconale antenne gebruiken en letten op verschillende signalen, die doen vermoeden dat er bij een gezin financiële problemen zijn. Door dit signaal door te geven aan diakenen, kunnen de nodige discrete stappen worden ondernomen.
Gezinnen die moeten rondkomen van een uitkering zitten vaak erg lang op bijstandsniveau. Te lang moeten zij bezuinigen en aankopen uitstellen. Er is geen ruimte voor vernieuwing of aanvulling van het dagelijks nodige. Armoede is een samenlevingsprobleem. Zolang er regelmatig een vast bedrag uit werk binnenkomt gaat het wel, maar als men langdurig moet rondkomen van het minimum komen kwetsbare groepen uit onze samenleving in de knel. De sociale wetgeving is er nog wel, maar biedt steeds minder zekerheid dat de maandelijkse uitkering voldoende is.
Toch is het zo dat in sommige gevallen de diaconie beter kan helpen dan een bank. Als het om tijdelijke problemen gaat, kan een renteloze lening gegeven worden met een aflossingstermijn die men zelf kan afspreken. Gaat het om structurele problemen, dan kan bemiddeld worden bij een budgetbureau of Sociale Zaken. In beide gevallen heeft de diaconie contacten en wordt de diaconie gezien als partner in de hulpverlening.
Er is stille armoede in Nederland, ook in onze kerkelijke gemeenten. De diaconie wil en kan helpen. Het is beter om bijtijds contact te zoeken en regelingen te treffen. Zegt Paulus niet in een van zijn brieven: "Draagt elkanders lasten"? Door tijdig in te springen kunnen deze lasten ook gezamenlijk gedragen worden. Bij ondersteuning wordt meestal aan financiële ondersteuning gedacht. Maar er is meer. Ondersteunen is ook: helpen bij het invullen van formulieren, begeleiden bij besprekingen op het gemeentehuis, helpen bij een verhuizing, mensen binnen de gemeente zoeken om de straat op te hogen, etc.
Stille hulp, veel kan erover geschreven worden, weinig kan erover verteld worden. In ons rijke land zijn er steeds weer mensen die om wat voor reden dan ook de aansluiting missen en daardoor in de problemen komen. Voor deze mensen is er de stille hulp van de diaconie.
|
